PDF Drukuj Email

 

Materiały  szkolenia okresowego BHP w formie samokształcenia kierowanego dla Nauczycieli

Podstawowe informacje dla pracownika w dziedzinie bhp

Prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy
Prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy wynika z art. 66 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, czego gwarantem są obowiązki pracodawcy dotyczące zapewnienia pracownikom takich warunków pracy, określone w art. 15, art. 94 pkt 4 i art. 207 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94.
Prawa do powstrzymania się od wykonywania pracy
1. W razie gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.
2. Jeżeli powstrzymanie się od wykonywania pracy nie usuwa zagrożenia, pracownik ma prawo oddalić się z miejsca zagrożenia, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego

3. Za czas powstrzymania się od wykonywania pracy lub oddalenia się z miejsca zagrożenia w przypadkach, o których mowa  pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia
4. Pracownik ma prawo, po uprzednim zawiadomieniu przełożonego, powstrzymać się od wykonywania pracy wymagającej szczególnej sprawności psychofizycznej w przypadku, gdy jego stan psychofizyczny nie zapewnia bezpiecznego wykonywania pracy i stwarza zagrożenie dla innych osób.
Podstawowe Obowiązki pracownika
Podstawowe obowiązki pracownika wynikają z ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), a głównie z działu dziesiątego “Bezpieczeństwo i higiena pracy”.
Podstawowym obowiązkiem pracownika jest przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Zgodnie z art. 211 Kodeksu pracy w szczególności pracownik jest obowiązany:

znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym,

wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych,

dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy,

stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem,

poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich,

niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie,

współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.

PRACE WZBRONIONE KOBIETOM

•związane z wysiłkiem fizycznym i transportem ciężarów

oraz wymuszoną pozycją ciała

•w mikroklimacie gorącym, zimnym i zmiennym

•w narażeniu na hałas i drgania

•narażające na działanie pól elektromagnetycznych,

promieniowania jonizującego i nadfioletowego oraz prace

przy monitorach ekranowych

•pod ziemią, poniżej poziomu gruntu i na wysokości

•w podwyższonym lub obniżonym ciśnieniu

•w kontakcie ze szkodliwymi czynnikami biologicznymi

•w narażeniu na działanie szkodliwych substancji chemicznych

•grożące ciężkimi urazami fizycznymi i psychicznymi.

PRACE FIZYCZNE WZBRONIONE KOBIETOM Rodzaj prac Normy dla kobiet będących w ciąży lub w okresie karmienia Normy dla kobiet nie będących w ciąży lub w okresie karmienia Ręczne podnoszenie i przenoszenie ciężarów po powierzchni płaskiej•3 kg (praca stała)•5 kg (praca dorywcza –do 4 razy na godzinę w czasie zmiany roboczej)•12 kg (praca stała)•20 kg (praca dorywcza)Ręczne przenoszenie pod górę (po pochylniach, schodach...)•2 kg (praca stała)•3,75 kg (praca dorywcza)•8 kg (praca stała)•15 kg (praca dorywcza)Przewożenie na taczkach jednokołowych•12,5 kg•50 kg1

PIERWSZA POMOC

"Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażania siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3." Kodeks karny art. 162.


PODSTAWOWE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE U DOROSŁYCH


Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego i nie dopuszczenie do powstania dalszych powikłań do chwili przybycia lekarza bądź karetki pogotowia ratunkowego.

1. Upewnij się, czy poszkodowany i wszyscy świadkowie zdarzenia są bezpieczni.

2. Sprawdź reakcjnowy obraz 1ę poszkodowanego:delikatnie potrząśnij za ramiona i głośno zapytaj:  "Czy wszystko w porządku?"

 

 

3a. Jeżeli reaguje: zostaw poszkodowanego w pozycji, w której go zastałeś, o ile nie zagraża mu żadne niebezpieczeństwo, dowiedz się jak najwięcej o stanie poszkodowanego i wezwij pomoc, jeśli będzie potrzebna, l regularnie oceniaj jego stan.

3b. Jeżeli nie reaguje: głośno zawołaj o pomoc, odwróć poszkodowanego na plecy, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe, wykonując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, umieść jedną rękę na czole poszkodowanego i delikatnie odegnij jego głowę do tyłu, pozostawiając wolny kciuk i palec wskazujący tak, aby zatkać nimi nos,  jeżeli potrzebne będą oddechy ratunkowe, opuszki palców drugiej ręki umieść na żuchwie poszkodowanego, a następnie unieść ją w celu udrożnienia dróg oddechowych.

4. Utrzymując drożność dróg oddechowych wzrokiem, słuchem i dotykiem poszukaj prawidłowego oddechu oceń wzrokiem ruchy klatki piersiowej,nasłuchuj przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych, staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku.

W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia poszkodowany może słabo oddychać lub wykonywać głośne, pojedyncze westchnięcia. Nie należy ich mylić z prawidłowym oddechem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.

5a. Jeżeli oddech jest prawidłowy:

ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej, wyślij kogoś lub sam udaj się po pomoc (wezwij pogotowie),regularnie oceniaj oddech.

5b. Jeżeli oddech nie jest prawidłowy:

wyślij kogoś po pomoc, a jeżeli jesteś sam, zostaw poszkodowanego i wezwij pogotowie, wróć i rozpocznij uciskanie klatki piersiowej zgodnie z poniższym opisem: º uklęknij obok poszkodowanego,
º ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki piersiowej poszkodowanego, º ułóż nadgarstek drugiej ręki na już położonym,

  
 Ułóż nadgarstek jednej ręki
na środku klatki piersiowej                                                               Nadgarstek drugiej ręki
                                                                                                  ułóż na już położonym

º spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie będziesz wywierać nacisku na żebra poszkodowanego; nie uciskaj nadbrzusza ani dolnego końca mostka,
º pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na głębokość 4-5 cm,
º po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę piersiową, nie odrywając dłoni od mostka. Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwością 100/min (nieco mniej niż 2 uciśnięcia/s),
º okres uciskania i zwalniania nacisku (relaksacji) mostka powinien być taki sam.

6a. Połącz uciskanie klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi:

po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej udrożnij drogi oddechowe, odginając głowę i unosząc żuchwę, zaciśnij skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego, pozostaw usta delikatnie otwarte, jednocześnie utrzymując uniesienie żuchwy, weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniając się, że nie ma przecieku powietrza, wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwując jednocześnie czy klatka piersiowa się unosi taki oddech ratowniczy jest efektywny, utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa, jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dążąc do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych; następnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 uciśnięć klatki piersiowej, kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2, przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji. Jeżeli wykonany pierwszy oddech ratowniczy nie powoduje uniesienia się klatki piersiowej jak przy normalnym oddychaniu, wykonaj następujące czynności, sprawdź jamę ustną poszkodowanego i usuń widoczne ciała obce, sprawdź, czy odgięcie głowy i uniesienie żuchwy są poprawnie wykonane, wykonaj nie więcej niż 2 próby wentylacji za każdym razem, zanim podejmiesz ponownie uciskanie klatki piersiowej. Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik, ratownicy powinni się zmieniać podczas prowadzenia reanimacji co 1-2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. Należy zminimalizować przerwy w resuscytacji podczas zmian.

6b. Reanimacje ograniczoną wyłącznie do uciśnięć klatki piersiowej możesz prowadzić w następujących sytuacjach:

Jeżeli nie jesteś w stanie lub nie chcesz wykonywać oddechów ratowniczych, zastosuj uciśnięcia klatki piersiowej. Jeżeli stosujesz wyłącznie uciśnięcia klatki piersiowej, wykonuj je bez przerwy, z częstotliwością 100 uśnięć /min.  Przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, jeżeli zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji.
7. Kontynuuj resuscytację do czasu gdy: przybędą wykwalifikowane służby medyczne i przejmą działania, poszkodowany zacznie prawidłowo oddychać, ulegniesz wyczerpaniu. Źródło: Polska Rada Resuscytacji

POZYCJA BOCZNA


Istnieje kilka wariantów pozycji bezpiecznej, każdy z nich ma swoje zalety. Żadna z pozycji nie jest idealna dla wszystkich poszkodowanych. Pozycja powinna być stabilna, jak najbliższa ułożeniu na boku z odgięciem głowy i brakiem ucisku na klatkę piersiową, by nie utrudniać oddechu.
Zaleca następującą sekwencję postępowania w celu ułożenia poszkodowanego w pozycji bezpiecznej: zdejmij okulary poszkodowanego, uklęknij przy poszkodowanym i upewnij się, że obie nogi są wyprostowane, rękę bliższą tobie ułóż pod kątem prostym w stosunku do ciała, a następnie zegnij w łokciu pod kątem prostym tak, aby dłoń ręki była skierowana do góry.i

 

dalsza rękę przełóż w poprzek klatki piersiowe
i przytrzymaj stroną grzbietową przy bliższym tobie policzku,

drugą swoją ręką złap za dalszą kończynę dolną tuż powyżej kolana i podciągnij ją ku górze, nie odrywając stopy od podłoża,

przytrzymując dłoń dociśniętą do policzka, pociągnij za dalszą kończynę dolną tak, by ratowany obrócił się na bok w twoim kierunku, ułóż kończynę, za którą przetaczałeś poszkodowanego w ten sposób, zarówno staw kolanowy jak i biodrowy były zgięte pod kątem prostym, odegnij głowę ratowanego ku tyłowi by upewnić się, że drogi oddechowe są drożne, gdy jest to konieczne, ułóż rękę ratowanego pod policzkiem tak, by utrzymać głowę w odgięciu,

 

regularnie sprawdzaj oddech. Źródło: Polska Rada Resuscytacji

CO POWINNA ZAWIERAĆ APTECZKA PIERWSZEJ POMOCY


gumowe rękawiczki; maseczka do sztucznego oddychania; koc ratunkowy; agrafki; skalpel lub nożyczki; bandaże; bandaż elastyczny; kompresiki gazowe (sterylne - dużo); gaza; plaster; plaster z opatrunkiem; chusta trójkątna.


POSTĘPOWANIE W WYPADKACH DROGOWYCH


ZADBAJ O WŁASNE BEZPIECZEŃSTWO.
Nie będziesz mógł pomóc innym, jeśli sam zostaniesz poszkodowanym.
- zatrzymaj się
- zapal światła awaryjne
- zaciągnij hamulec ręczny
- wyciągnij kluczyki z własnego samochodu

Zabezpiecz miejsce wypadku
- ustaw trójkąt ostrzegawczy

Zapobiegnij zapaleniu się pojazdu
- wyciągnij kluczyki z samochodu poszkodowanego (wrzuć pod siedzenie kierowcy)
- sprawdź czy nie ma palących się papierosów
- odcinamy kable od akumulatora

Udziel pomocy poszkodowanym - Wezwij pomoc


CO POWINNO ZAWIERAĆ ZGŁOSZENIE GDY WZYWAMY POGOTOWIE


dokładny adres z nazwą miejscowości, co się stało, ilość osób poszkodowanych, stan poszkodowanego, nazwisko i telefon


ZAWAŁ SERCA


Zawał serca jest to upośledzenie zaopatrywania w krew mięśnia sercowego wskutek niewydolności wieńcowej, której następstwem jest mniej lub bardziej rozległe zniszczenie tkanek ściany serca.

JAKIE SĄ PRZYCZYNY ZAWAŁU SERCA?

Najczęstszą przyczyną zawału serca, obok powstania skrzepów, jest miażdżyca tętnic wieńcowych. Rzadziej źródłem zawałów jest zablokowanie tętnicy na skutek dostania się powietrza, tłuszczu lub innych ciał obcych.

OBJAWY ZAWAŁU SERCA: nagły, kłujący ból w okolicy mostka; wrażenie ciasnoty w klatce piersiowej; często promieniowanie bólu przez lewe ramię aż do małego palca, niepokój, strach przed śmiercią; chłodna, blada skóra, zimny pot; czasem nudności i wymioty; często nieregularny puls.

UDZIELENIE PIERWSZEJ POMOCY PRZY ZAWALE SERCA

Właściwie nie istnieją metody pierwszej pomocy przy zawale serca. Decydująca w takich przypadkach jest szybka fachowa pomoc lekarska. W oczekiwaniu na lekarza, chorego należy ułożyć w pozycji odciążającej serce, tzn. z lekko podwyższonym tułowiem.

Bardzo ważne jest ułatwienie choremu oddychania. Dlatego należy mu rozluźnić krępujące części garderoby. Na dłonie i ręce można położyć wilgotne, gorące okłady. W razie potrzeby trzeba zastosować sztuczne oddychanie połączone z uciskiem klatki piersiowej. Ważną rolę odgrywa także uspokajanie chorego, gdyż zawałowi serca towarzyszy silny niepokój i strach przed śmiercią, które dodatkowo pogarszają jego i tak już bardzo ciężki stan.
WAŻNE
Niestety zawał serca może się powtórzyć, dlatego pacjenci po pierwszym ataku otrzymują środki z nitrogliceryną do zastosowania w nagłych przypadkach. W razie interwencji, ratownik powinien sprawdzić, czy chory nie ma ich przy sobie.

U pacjenta z zawałem serca absolutnie nie wolno stosować pozycji wykorzystywanych przy normalnym wstrząsie.

Informacje dotyczące zawału serca zostały zaczerpnięte z "Domowego poradnika lekarskiego"

UDAR MÓZGU


JAK ROZPOZNAĆ UDAR MÓZGU

Zaburzenie ukrwienia mózgu prowadzi zawsze do dysfunkcji mowy i ruchu, dlatego też występujący u chorego nagły niedowład stwarza podejrzenie udaru:

OBJAWY UDARU MÓZGU: mdłości; nagłe występujące falowo, silne bóle głowy; zaburzenia mowy; porażenia dolnej części twarzy (czasem więc opadający kącik ust); objawy porażenia ruchowego; zaburzenie czucia po jednej stronie ciała; utrata świadomości;

PIERWSZA POMOC PRZY UDARZE MÓZGU

Zagrożenie życia spowodowane jest najczęściej zaburzeniem funkcji oddychania, której często towarzyszy utrata świadomości poszkodowanego. Zaburzenie funkcji oddychania mogą doprowadzić do śpiączki. Ośrodek oddychania może również być zagrożony na skutek wzrostu ciśnienia krwi w obrębie czaszki. Główne zadanie ratownika polega na podtrzymaniu podstawowych funkcji życiowych, ponieważ z samym udarem nie może on, niestety, sobie poradzić. Powinien więc postępować w następujący sposób:

Pacjenta nieprzytomnego ułożyć w stabilnej pozycji. Zapobiec w ten spos ób  ewentualnemu zapadaniu się języka lub zachłyśnięciu wymiocinami.W prz ypadku ustania oddechu, zastosować sztuczne oddychanie.Przytomnego pacjent a ułożyć w bezpiecznej pozycji z lekko uniesionym tułowiem.Jak najszybciej we zwać lekarza pogotowia ratunkowego.

Informacje dotyczące udaru mózgu zostały zaczerpnięte z "Domowego poradnika lekarskiego" Wyd. IMP sp. zoo Warszawa

OGÓLNA INSTRUKCJA PRZECIWPOŻAROWA

I. Przyczyny powstawania pożaru

Podstawowymi źródłami powstawania pożaru w obiektach i pomieszczeniach mogą być:

1. Niezgodne z przepisami magazynowanie materiałów palnych.

2. Niewłaściwa eksploatacja urządzeń elektrycznych.

3. Niewłaściwy dobór i eksploatacja przenośnych urządzeń grzewczych.

4. Wadliwie wykonana instalacja grzewcza.

5. Brak właściwej konserwacji urządzeń i instalacji elektrycznych, gazowych, mechanicznych.

6. Palenie tytoniu i używaniu ognia otwartego w miejscach zabronionych.

7. Prowadzenie prac niebezpiecznych pożarowo z użyciem otwartego ognia /np. spawanie, podgrzewanie smoły, lutowanie, itp./ bez zezwolenia i zabezpieczenia miejsca prowadzenia tych prac.

8. Pozostawienie bez dozoru włączonych urządzeń elektrycznych nie dostosowanych do pracy ciągłej.

9. Zaprószenie ognia.

10. Niesystematyczne usuwanie z pomieszczeń odpadów /np. śmieci, makulatura, puste pojemniki, odpady poprodukcyjne itp./.

11. Używanie urządzeń i materiałów niezgodnie z ich przeznaczeniem lub niezgodnie z zaleceniami producenta.

12. Podpalania.

13. Samozapalenia.

14. Nieprzestrzeganie przepisów i instrukcji przeciwpożarowych.

15. Niezgodne z przepisami obchodzenie się z cieczami palnymi.

II. Zapobieganie pożarom.

Wszyscy pracownicy zakładu zobowiązani są do:

1. Znajomości i przestrzegania obowiązujących na danym stanowisku pracy zasad bezpieczeństwa pożarowego oraz instrukcji przeciwpożarowych.

2. Utrzymania właściwego ładu i porządku na stanowisku pracy oraz w jego obrębie.

3. Przestrzegania nie zastawiania dróg, przejść i wyjść ewakuacyjnych.

4. Przestrzegania, aby dostęp do podręcznego sprzętu gaśniczego i hydrantów nie był zastawiany innymi przedmiotami i aby sprzęt ten nie był używany do celów nie związanych z ochroną przeciwpożarową.

5. Brania udziału w obowiązkowych szkoleniach pożarniczych.

6. Niezwłocznego usuwania wszelkich zauważonych zagrożeń pożarowych oraz zgłaszania stwierdzonych usterek w zabezpieczeniu przeciwpożarowym właściwym przełożonym.

7. Przestrzegania i wykonywania poleceń oraz zarządzeń dotyczących bezpieczeństwa pożarowego.

8. Przestrzegania zakazu posługiwania się otwartym ogniem oraz palenia tytoniu we wszystkich pomieszczeniach, obiektach i miejscach, w których taki zakaz obowiązuje.

 9. Przestrzegania zakazu używania benzyny i innych palnych substancji do zmywania podłóg i wykonywania innych prac oraz przechowywania w miejscach do tego celu nie przeznaczonych płynów i substancji łatwopalnych.

10. Przestrzegania zakazu:

10.1 Korzystania z uszkodzonych instalacji i urządzeń elektrycznych, gazowych i wentylacyjnych.

10.2 Jednoczesnego włączania do sieci urządzeń elektrycznych w ilości mogącej spowodować przeciążenie sieci.

10.3 Samowolnego naprawiania bezpieczników elektrycznych oraz dokonywania samowolnie przeróbek bądź remontów urządzeń i instalacji elektrycznych, gazowych i wentylacyjnych.

10.4 Pozostawiania bez dozoru włączonych do sieci przenośnych odbiorników prądu elektrycznego nie przystosowanych do ciągłej eksploatacji jak np.: grzałki, czajniki, maszynki, promienniki, lampy itp. urządzenia.

10.5 Ustawiania grzejnych urządzeń na przedmiotach lub materiałach palnych oraz w odległości mniejszej niż 0,5 m. od materiałów palnych.

10.6 Stosowania na osłony punktów świetlnych materiałów palnych.

10.7 Zastawiania dojść do czynnych tablic rozdzielczych, wyłączników i przełączników urządzeń elektrycznych oraz zaworów gazu i wody.

10.8 Składowania i ustawiania wszelkich materiałów palnych w odległości mniejszej niż:

- 0,5 m. od pieców i innych urządzeń grzewczych,

- 0,5 m. od punktów świetlnych,

- 0,5 m. przewodów uziemiających oraz przewodów odprowadzających instalacji odgromowej,

- 0,5 m. od linii kablowych o napięciu pow.1kV.

10.9 Rozgrzewania za pomocą otwartego ognia smoły i innych materiałów w odległości mniejszej niż 5 m od obiektu, przyległego do niego składowiska lub placu składowego z materiałami palnymi.

10.10 Wysypywania gorącego popiołu i żużla lub spalania śmieci i odpadków w miejscach umożliwiających zapalenie się sąsiednich obiektów lub materiałów palnych.

10.11 Składowania materiałów palnych na drogach komunikacji ogólnej służących ewakuacji.

10.12 Ustawiania na klatkach schodowych jakichkolwiek przedmiotów utrudniających ewakuację.

10.13 Przechowywania materiałów niebezpiecznych pożarowo w pomieszczeniach piwnicznych, na poddaszach i strychach, w obrębie klatek schodowych i korytarzy oraz innych pomieszczeniach ogólnie dostępnych, jak również na tarasach, balkonach i loggiach.

11. Dopuszczalne jest stosowanie cieczy palnych pod następującymi warunkami:

11.1 Ilość cieczy palnych przechowywanych w jednej strefie pożarowej nie może przekroczydć10 dcm3 cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 21oC oraz 50 dcm3 cieczy o temperaturze zapłonu 21o – 55o C.

11.2 Przechowywać ciecze palne w oryginalnych opakowaniach fabrycznych lub handlowych, szczelnie zamkniętych, nie powodujących gromadzenia ładunków elektryczności statycznej i zabezpieczonych przed stłuczeniem.

 11.3 Wszelkie prace przy użyciu cieczy palnych wykonywać wolno wówczas, gdy zapewni się skuteczną wentylację.

11.4 Nie wolno przelewać cieczy palnych do pojemników wykonanych z tworzyw sztucznych i przy pomocy lejków wykonanych z tworzyw sztucznych

11.5 Nie wolno używać do otwierania pojemników z cieczami palnymi narzędzi i urządzeń powodujących iskrzenie.

11.6 Nie wolno używać do mieszania cieczy palnych narzędzi i urządzeń powodujących iskrzenie lub gromadzących ładunki elektryczności statycznej.

11.7 Przy pracy z cieczami palnymi nie używać ubrań lub części odzieży wykonanych z tworzyw sztucznych.

11.8 Likwidować i neutralizować natychmiast wszelkie rozlewiska cieczy palnych.

11.9 Pojemniki z cieczami palnymi przechowywać w pomieszczeniach do tego celu przeznaczonych i przystosowanych oraz wyłącznie na regałach lub bezpośrednio na posadzce – zabronione jest składowanie pojemników jeden na drugim (piętrowo).

11.10 Przy pracy z cieczami palnymi obowiązuje bezwzględny zakaz palenia tytoniu oraz używania ognia otwartego; wszelkie źródła otwartego ognia powinny być oddalone od stanowisk, na których stosuje się ciecze palne, na odległość min. 10 m.

12. Natychmiastowe zatrzymanie urządzenia z chwilą stwierdzenia zagrożenia pożarowego, jak np.: dym, swąd, podwyższona temperatura, nienormalna praca maszyny lub urządzenia oraz bezzwłocznego powiadomienia przełożonego.

13. Przestrzegania zakazu garażowania pojazdów silnikowych na drogach pożarowych oraz w obiektach i pomieszczeniach nie przeznaczonych do tego celu.

III. Akcja ratowniczo – gaśnicza.

1. W przypadku powstania pożaru

ZACHOWAD SPOKÓJ, NIE WYWOŁYWAD PANIKI

natychmiast:

1.1 Zaalarmować  współpracowników i przełożonego.

1.2 Zaalarmować STRAŻ POŻARNĄ tel. 998 lub POLICJĘ tel. 997.

1.3 Przystąpić  wspólnie ze współpracownikami do gaszenia pożaru używając do tego celu podręcznego sprzętu gaśniczego (gaśnice, agregaty gaśnicze, hydranty, hydronetki, koce gaśnicze) oraz wszystkich innych dostępnych środków jak np.: piasek, woda itp.

1.4 Ewakuować  jeśli zajdzie taka potrzeba, ludzi i mienie.

2. Posługując się podręcznym sprzętem gaśniczym należy pamiętać, że:

2.1 Pożary grupy A czyli pożary ciał stałych jak: węgiel, drewno, papier, tkaniny gasimy używając do tego celu hydrantów wewnętrznych, gaśnic pianowych, hydronetek wodnych i gaśnic proszkowych.

2.2 Pożary grupy B, czyli pożary cieczy palnych jak: benzyna, nafta, farby, rozpuszczalniki,

gasimy używając do tego celu gaśnic proszkowych i gaśnic śniegowych i gaśnic pianowych.

2.3 Pożary grupy C, czyli pożary gazów palnych jak: propan, butan, acetylen gasimy

używając do tego celu gaśnic proszkowych i gaśnic śniegowych, a butle schładzamy wodą.

2.4 Pożary z indeksem E, czyli pożary urządzeń elektrycznych pod napięciem gasimy

używając do tego celu gaśnic proszkowych i gaśnic śniegowych oznakowanych literą E. Jeżeli przy literze E umieszczona będzie np.: cyfra 1000 to oznacza, że tak oznakowaną

 gaśnicą można gasić pożary urządzeń elektrycznych pod napięciem nie przekraczającym 1000 V – brak cyfry przy literze E oznacza, że gaśnicą można gasić urządzenia elektryczne pod napięciem bez ograniczeń napięcia.

Można również na niektórych gaśnicach spotkać w ramce napis „ZACHOWAD SZCZEGÓLNĄ OSTROŻNOŚD PRZY GASZENIU POŻARÓW URZĄDZEO ELEKTRYCZNYCH O NAPIĘCIU DO 1000 V. MINIMALNA ODLEGŁOŚD 1,0 M.

NAJBEZPIECZNIEJ JEST, GDY PODCZAS KAŻDEGO POŻARU WYŁĄCZYMY DOPŁYW ENERGII ELEKTRYCZNEJ.

3. Podręczny sprzęt gaśniczy.

3.1 Gaśnica śniegowa – butla stalowa koloru czerwonego (gaśnice nowej generacji) o konstrukcji i zasadach działania syfonu. Gaśnica wypełniona jest dwutlenkiem węgla – CO2, który powoduje ugaszenie pożaru poprzez wyeliminowanie udziału tlenu z procesu palenia /działanie tłumiące/. Posiada również działanie chłodzące, ponieważ wydobywający się z tuby zestalony dwutlenek węgla ma temperaturę około –780 C i ma postać śniegu /stąd nazwa gaśnica śniegowa/. W czasie gaszenia, ze względu na tak niską temperaturę, ręką trzymać drewniany uchwyt znajdujący się przy dyszy wylotowej. Uruchomienie gaśnicy następuje poprzez wyciągnięcie zawleczki i naciśnięcie dźwigni uwalniającej CO2 (przy gaśnicach nowej generacji pomalowanych na kolor czerwony) i skierowanie strumienia CO2 na palący się materiał. Gaśnicą śniegową gasimy pożary grupy B, C oraz pożary komputerów i środków spożywczych.

3.2 Gaśnica proszkowa – butla koloru czerwonego.

Gaśnica wypełniona jest proszkiem gaśniczym, który powoduje ugaszenie pożaru poprzez odcięcie dopływu tlenu do palącego się materiału oraz poprzez działanie anty katalityczne, tzn. właściwości  wychwytywania z ognia wolnych rodników i tym samym wyhamowanie procesu palenia.

Stosowane są dwa rodzaje uruchamiania gaśnic proszkowych:

- zaworowe – uruchamianie następuje po wyciągnięciu zawleczki, a następnie naciśnięciu dźwigni,

- zbijakowe – uruchomienie następuje po wyciągnięciu zawleczki, wbiciu dłonią zbijaka, a następnie naciśnięciu dźwigni przy wężyku.

Gaśnicą proszkową gasimy pożary grupy B, C i z indeksem E. Szczególnie polecana do gaszenia pożarów w archiwach, składnicach akt, itp.

3.3 Hydrant wewnętrzny – w skrzynce znajduje się wąż o dł. około 20 m. zakończony prądownicą. Jeden koniec węża podłączony jest do zaworu wodnego znajdującego się wewnątrz skrzynki. Obsługa hydrantu – 2 osoby. W razie pożaru jedna osoba rozwija wąż w kierunku i kieruje strumień  wody na palący się materiał za pośrednictwem prądownicy. Druga osoba odkręca kółko zaworu w lewo do oporu, a następnie udaje się do pierwszej osoby i pomaga jej w gaszeniu.

Przy pomocy hydrantu wewnętrznego gasimy pożary grupy A.

Wodą z hydrantu nie wolno gasić  instalacji i urządzeń  elektrycznych znajdujących się pod napięciem oraz substancji reagujących chemicznie z wodą /sód, karbid, wapno/.

 3.3 Koc gaśniczy to płachta tkaniny z włókna szklanego o powierzchni ok. 2 m2. Jest całkowicie niepalny. Przechowuje się go w futerałach i zawiesza na ścianach budynków.

Działanie koca gaśniczego polega na tłumieniu pożaru w zarodku przez odcięcie dopływu powietrza do palącego się materiału.

Sposób użycia koca gaśniczego jest następujący:

- wyszarpnąć koc z futerału,

- podbiec do ognia,

- rozwinąć  koc i narzucić go od siebie na palący się przedmiot,

- przyduszając obrzeża starać  się dokładnie odizolować miejsce pożaru od dostępu powietrza.

Koc gaśniczy szczególnie nadaje się do gaszenia:

- silników elektrycznych i spalinowych,

- cieczy palnych w niewielkich naczyniach,

- związków chemicznych reagujących z wodą,

- płonących ludzi,

- butli ze skroplonym propanem.

 Opracował:

Główny Specjalista d.s. BHP i Ochrony środowiska, Inspektor  d.s. ppoż.  mgr inż. Andrzej Lis

Test egzaminacyjny z bhp dla Nauczycieli

1.  Nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem prawa pracy sprawuje:

a . Najwyższa Izba Kontroli

b.  Państwowa Inspekcja Pracy

c.  Sanepid

2.  Kobieta zatrudniona przy pracy dorywczej może maksymalnie przenosić:

a.  20 kg

b.  15 kg

c.  12 kg

3.  Obsługa monitorów ekranowych przez kobiety w ciąży są:

a.  całkowicie zabronione

b.  dozwolone do 8 godz. dziennie

c.  zabronione powyżej 4 godz. na dobę

4.  Na każdego pracownika, jednocześnie zatrudnionego w pomieszczeniu pracy ,powinno

przypadać co najmniej:

a. 10m³ wolnej objętości pomieszczenia oraz 3m² wolnej nie zajętej przez urządzenia ,sprzęt

powierzchni podłogi

b. 13m³ wolnej objętości pomieszczenia oraz 2m² wolnej, nie zajętej przez urządzenia pow. podłogi

c. 15 m³ wolnej objętości pomieszczenia oraz 3m², nie zajętej przez urządzenia pow. podłogi

5. Minimalna wysokość szatni usytuowanej w piwnicy nie może być mniejsza niż:

a. 2,2m

b. 2.5m

c. 3  m

6 .Ochrona przed porażeniem będzie zapewniona jeżeli napięcie znamionowe ,dla  prądu

przemiennego nie przekracza:

a. 25 V

b. 40 V

c.  50 V

7.  Mężczyzna może przenosić ciężary przy pracy stałej do wartości wynoszącej:

a. 30 kg

40 kg

c. 50 kg

8. W pomieszczeniu biurowym temperatura  powietrza  nie może być niższa niż:

a. 16° C

b. 18° C

c. 14°

9. Podstawowe obowiązki pracownika określają przepisy:

a.  Kodeks Pracy

b. Regulamin Zakładowy

c. Konstytucja RP

10.Natężenie oświetlenia na stanowisku pracy uzależnia się od:

a.  Czasu pracy

b.  Charakteru ,rodzaju dokładności wykonywanej pracy

c.  Sprawności wzroku pracownika

11.Co decyduje o stopniu zagrożenia życia poparzonego:

a.  Rozległość poparzenia

b.  Stopień poparzenia

c.  Czynnik powodujący poparzenie

12 .W jakiej pozycji należy transportować poszkodowanego z obrażeniami brzucha:

a.   Leżącej

b.   Pół siedzącej – pół leżącej

c    Siedzącej

13. Instruktaż stanowiskowy powinien przeprowadzić

a) pracownik działu kadr

b) pracownik służby bhp

c) osoba kierująca pracownikami, posiadająca stosowne kwalifikacje.

14.  Pracownik doznał złamania uda – może być transportowany w pozycji:

a) półsiedzącej

b) siedzącej

c) leżącej

15.  Do gaszenia substancji łatwopalnych stosuje się :

a) wodę z hydrantu

b) koce gaśnicze

c) gaśnicę typ B

16.  Udzielanie pomocy osobie zatrutej gazami polega na :

a)  Przeniesieniu poszkodowanego na świeże powietrze i zastosowaniu sztucznego

oddychania;

b)  Wyniesienie poszkodowanego z rejonu zagrożenia i wezwaniu lekarza. W razie zaniku czynności układu

oddechowego stosowanie sztucznego oddychania i masaż serca;

c)  Powiadomienie przełożonego i czekaniu na decyzję

17.  Szkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy prowadzone jest jako :

a)  Szkolenie podstawowe i okresowe ;

b)  Szkolenie wstępne i okresowe ;

c)  Szkolenie wstępne, podstawowe i okresowe ;

18.  Tygodniowy    wymiar   czasu   pracy   nie   powinien   przekraczać    w okresie  rozliczeniowym :

a)  40 godzin;

b)  42 godzin;

c)  46 godzin;

19.   Pracownikowi obsługującemu monitor ekranowy przysługuje przerwa wliczana do czasu pracy:

a)  po l godzinie - 5 minut przerwy ;

b)  po 2 godzinach - 5 minut przerwy ;

c)  po 4 godzinach - 10 minut przerwy ;

20.  Czy krzesło stanowiące wyposażenie stanowiska pracy powinno posiadać regulację wysokości siedzenia :

a)   tak w zakresie 400 - 500 mm ;

b)  nie powinno posiadać takiej regulacji;

c)  taka regulacja nie jest konieczna ;

21.  Wysokość stołu oraz siedzenia krzesła powinna być taka, aby zapewniała naturalne
położenie kończyn górnych przy obsłudze klawiatury z zachowaniem co najmniej :
a)    90 ° między ramieniem, a przedramieniem ;

b)   80 ° między ramieniem, a przedramieniem ;

c)   75 ° między ramieniem, a przedramieniem ;

22.  Szerokość drogi ewakuacyjnej w budynku, na którego drugiej kondygnacji
przebywaj ą jednorazowo 24 osoby, nie może być mniejsza niż :

a)   l m;

b)   1,2m;
c)   1,4 m;

23.  Wypadek przy pracy to każde zdarzenie :

a)   Powodujące skaleczenie pracownika;

b)  Nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, pozostające w związku z pracą,

w wyniku którego  pracownik odniósł uraz, lub poniósł śmierć,

c)  Powoduje niezdolność do pracy ,

24.  Okoliczności przyczyn wypadków przy pracy bada zespół składający się z :
a)  2 osób;

b)  3 osób;

c)  4 osób;

25.  Roszczenia ze stosunku pracy ulegaj ą przedawnieniu po upływie:

a)  1-roku

b)  3-ech  lat

c)  5-ciu   lat

26.  Do gaszenia archiwum zakładowego najlepiej jest stosować :

a)  Wodę z hydrantu

b)  Gaśnicę pianową

c)  Gaśnicę proszkową

27.       Pracodawca zatwierdza protokół powypadkowy nie później niż :
a)  W ciągu   5 dni od dnia jego sporządzenia

b)  W ciągu 14 dni od dnia jego sporządzenia

c)  W ciągu 30 dni od dnia wypadku